Venecuela pod američkom okupacijom: milicije preuzele ulice, Trampov plan se raspada
Donald Tramp je objavio da će njegov sekretar za rat „upravljati“ Venecuelom dok Sjedinjene Američke Države ne sprovedu, kako je naveo, bezbednu i razumnu tranziciju vlasti. Međutim, takav scenario se ne odvija na terenu.
Milicije i kolektivi kao nova sila na ulicama
Venecuelanske milicije, pre svega Bolivarska milicija i urbane paravojne mreže poznate kao kolektivi, nisu se povukle. Naprotiv, postale su ključni akteri rastućeg i opasnog otpora protiv američkog prisustva.
Nakon otmice Nikolasa Madura i njegove supruge, Karakas je praktično pretvoren u grad duhova. Građani ne odlaze na posao, prodavnice su zatvorene, a strah od kolektiva drži stanovništvo u kućama.
Bez trajne kontrole nakon vojne operacije
Iako su američke specijalne jedinice i vazdušne snage ostvarile taktičku nadmoć tokom kratke operacije uklanjanja Madura, trajna kontrola nad stambenim kvartovima nije uspostavljena.
Lokalna vlast po blokovima
Nastali bezbednosni vakuum brzo su popunile lokalne paravojne strukture, koje sada kontrolišu teritoriju blok po blok.
Promena narativa i rast otpora
Kolektivi su sukob redefinisali kao dekolonijalni rat protiv američke okupacije. Time je borba prešla iz odbrane režima u širi koncept nacionalnog otpora.
Ministar odbrane Vladimir Padrino Lopes pojavio se na nacionalnoj televiziji zajedno sa potpredsednicom Delsi Rodriges, poručivši da oružane snage i milicije ostaju lojalne Bolivarskoj revoluciji.
Asimetrični rat kao realnost
Iako Vašington tvrdi da je venecuelanska vojska onesposobljena, realnost na terenu pokazuje drugačiju sliku. Asimetrično ratovanje već menja uslove koje SAD pokušavaju da nametnu.
Izbor između dva loša scenarija
Ograničeno oslanjanje na vazdušne udare i specijalne operacije može dovesti do urbane pobune, terorizma i napada na saradnike. Sa druge strane, masovno raspoređivanje američkih trupa gotovo sigurno bi izazvalo organizovani oružani otpor.
Nafta kao ključna tačka sukoba
Posebna kontradikcija vidi se u sektoru nafte. Dok američki zvaničnici govore o obnovi proizvodnje, milicije i lojalne vojne jedinice najavljuju napade na infrastrukturu kako bi sprečile stranu eksploataciju.
Orinoko pojas pod kontrolom milicija
Orinoko pojas, koji čini oko dve trećine venecuelanske proizvodnje nafte, već beleži dramatičan pad. Iako SAD mogu kontrolisati luke i terminale, milicije drže cevovode i teritoriju.
Bez izlazne strategije
Donald Tramp je obećao prodaju velikih količina nafte, ali taj plan blokira upravo rat niskog intenziteta koji se širi zemljom. Sjedinjene Države mogu držati utvrđene objekte, ali ulice i ruralna područja ostaju van njihove kontrole.
Sve ukazuje na dugotrajnu nestabilnost u kojoj svaki gradski blok može postati nova tačka sukoba. Po svim dostupnim pokazateljima, taj scenario je već počeo.
